Evlilik, inanmadığım halde içerisinde 17 seneyi
bitirdiğim bir kurum benim için..
17 senede (abartmıyorum) 40 çift arkadaşımın son
verdiği kurum aynı zamanda da...
Evliliğimin bu kadar uzun sürmesinin gizi belki de
kuruma inanmamaktan geçiyor.
Evliliği toplumun dayattığı şekilde
yaşamamaktan...
Nedir bu dayatmalar?
Erkeğin muhakkak kadından yasça büyük olması, eğitim
seviyesinin erkeğin lehine yada en azından eşit
olması

bunların sadece ikisi...
Olmaz, yürümez diyor toplum... Erkek yaşça büyük
olmalı ki, kadına "höt" dediğinde oturmalı kadın...

Yada yumuşatıyorlar; efendim kadın erkekten önce
çöktüğü için (hani doğum felan) küçük olmalıymış
yaşı...
Eğitimde de böyle.. Kadının çok okumuşu bilmiş
olurmuş, evde kalmakmış layıkı....
Eşim benden 2 yaş büyük; ne "höt" dememe gerek kaldı
17 senede, ne de benden önce çöktü...

Yıllar içinde ben yaşlandıkça o gençleşti, "oo
Can bey kapmışınız çıtırı" esprilerine muhatap
dahi oldum.
Eşim 3 üniversite bitirdi; ben bir taneyi 9 senede
bitirdim..

Ne o bana bilmişlik tasladı, ne ben ona ezik
baktım...
Kulağa gelen müzik tekse de, onu oluşturan notalar
farklıdır der Halil Cibran...
Bunu unutmadık biz. Ben konuşurken o dinledi,
Ben dinlerken o konuştu 17 sene.

O öfkeliyken ben, ben öfkeliyken o "haklısın
bitanem..." dedik,

Öfke bitip fırtına durulduğunda "ama bir de böyle
düşün" de dedik fikrimizi savunurken.

Farklı insanlar olarak görmedik birbirimizi,
aynı amaç için savaşan neferlerdik bu hayatta...
Asla bilmedik ne kadar para kazandığımızı, ortak
cüzdanımızdan gerektiği kadar aldık..

Ne kadar çalarsa çalsın masanın üstünde telefon,
kim bu saatte arayan karşı cins diye sorgulamadık da
ama...
Sevginin en büyük dostuydu bizim için "güven"... Ve
güvenin ardına saklanmış bir "saygı" vardı daima...
Ne kavgalar, ne badireler atlattık 17 senede...

Eee ülkeler neler gördü, biz çekirdek aile mi
sütliman yaşayacaktık...

Öyle bir girdik ki birbirimize, ben ilk kez
odamın dışında yattım bir gece, misafir odasında...
Gece yarısı kapı açıldı, eşim "ne yapıyosun burda?"
diye sordu kapının eşiğinden,
"uyuyorum" dedim buz gibi bi sesle...
Gitti, gelmesi 1 dakikasını almıştı elinde
yastıkla... "kay yana" dedi daracık yatakta.
"ne yapıyosun?" dediğimde "benim yerim senin yanın,
sen gelmezsen ben gelirim" dedi...
Anladım ki o gece, en uzun kavgamız yat saatine
kadar sürecek...
Ve bence doğrusu da bu...
Özen gösterdik o günden sonra, evin her yerinde
kavga ettik, yatak odamız hariç..

Kırsak da zaman zaman kalplerimizi, asla kin
tutmadık birbirimize...
Toplum kurallarıyla oynasaydık bu oyunu belki de 41
inci çift olacaktık o listede...

Ama oyunun kurallarını biz koyduk... Ne de olsa
bizim oyunumuzdu, oynanan...
Evlilik; hesapsız içine dalınması gereken bir oyun
bence...
Topluma kulaklarını tıkayarak hem de... Ne benim, ne
de bizim sözlerimizle...
Sadece gönlünüzden geçtiğince...
Dediği gibi Ataol Behramoğlu'nun;
"...Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın
mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene
karışırcasına. Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata
sunulmuş bir armağandır.
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana..."

Derman, devlet hastanesinde işe başlıyor!
Derman aldığı karar doğrultusunda İstanbul’a yerleşmiştir ve burada yeni bir düzen kurmaya çalışmaktadır. Fakat çocukları, özellikle de Tuna bu yeni hayata adapte olmakta zorluk çekmekte, sürekli Amerika’ya dönmek istediğini söylemektedir.

Oğlunun Amerika’ya dönme isteğini öğrenen Koray, bu olayı fırsat bilir ve “Nasıl olsa Derman, Tuna’nın gitmesine izin vermez” diye düşünerek, oğlunun gözünde puan toplamak için Amerika’ya gitmesi konusunda Tuna’dan yana tavır koyar. Fakat Derman eski kocasının planını anlar ve bir karşı plan uygulamaya koyup herkesi şaşırtır.

Birçok özel hastanenin teklifini reddeden Derman, tayinini Aziz Toynaksız’ın çiftliğe çevirdiği hastaneye aldırır. Üçkağıtçı başhekim ve yardakçıları için artık işler eskisi kadar kolay değildir. Zira Derman her türlü zorluğa rağmen bu hastaneyi adam etmeye kararlıdır.

Babasını kontrol için hastaneye getiren Hakan, Derman’ın burada kalma kararını sevinçle karşılar. Ne var ki Sait Amca’nın sağlığı hakkında alınması gereken ciddi bir karar, Hakan’la Derman’ı yeniden karşı karşıya getirir.

Hayat sürprizlerle doludur ve Derman’ın payına bu sürprizlerden oldukça büyük bir tanesi düşecektir!
Mesleğini ABD’de sürdürmekte olan dünyaca ünlü genel cerrah Derman Özersoy ünlü bir ameliyatı için çocukları Tuna ve Gökçe ile birlikte kısa bir süreliğine ülkesine gelir. Ne var ki hayat sürprizlerle doludur ve Derman’ın payına bu sürprizlerden oldukça büyük bir tanesi düşecektir.

İstanbul’a iner inmez kendini içinde bulacağı bir trafik kazası, Derman’ın yolunu dingonun ahırına dönmüş bir devlet hastanesiyle kesiştirir. Öyle bir hastane ki, her devrin adamı baş hekim Aziz Toynaksız’dan avantacı hastabakıcı Bayram Keleş’e güvenlik görevlisinden ambulans şoförüne, iffetine fazla düşkün hemşire Oya Bilir’den yükselmeye meraklı Doktor İffet’e ve diğer doktorlarına herkes başka bir alemdedir.

Öte yandan zamanında ülkeyi terk etmesinde öne mli rol oynayan eski eşi Koray da Derman’ın ülkeden ayrılışını engellemek için çeşitli planlar yapmaktadır.

Yeniden bir araya gelmek için olgunlaşmak dışında her yolu deneyen eski eşi Koray, tatsız bir tesadüf eseri karşılaştığı ve ilgi mi nefret mi duyduğunu henüz kendisinin de çözemediği Hakan adındaki hasta yakını, uzaklara gittiği için her fırsatta sitem eden ablası Feyzan milli değerlerine biraz fazlaca düşkün eniştesi Süleyman, bu kısa tatilde birazcık kafa dinlemeyi uman Derman’ın kafasını bambaşka sorularla doldurmuşlardır.

Derman için cevaplanması en acil soru ise, ilgisizliğin ve tıp etiğine aykırı binbir çeşit davranışın cirit attığı o hastaneyi gördüğünden beri her an kendisine sorduğu sorudur: “Ülkemin bana ihtiyacı varken benim oralarda ne işim var?”

Utku’nun planı tutuyor, kızlar köşkte kalıyor

Köşkün diğer mal sahibini birden karşısında gören Sami’nin eli ayağına dolanır. Sami, Amerika’dan gelen hissedarı yeniden kandırmaya çalışır. Fakat adamın tavrı nettir. Kızlar köşkün gerçek değeri hesaplanıp satılana kadar köşkte kalacaklardır. Elif, kızları eve döndürmek için halasıyla konuşmaya gider. Cansu ve Bilge bu konuşmadan etkilenirler. Köşk işini Ali’nin çözdüğünü zanneden Elif ve Armi, onu yere göğe sığdıramazlar. Ancak Utku’nun yaptığının kendine mal edilmesi Ali’yi rahatsız eder ve gerçeği Armi’ye söyler. Utku ile konuşmaya giden Armi ile Utku arasında beklenmedik bir yakınlaşma yaşanır. Bilge herkesten gizli babasının şirketine gider ve orada olay çıkarır. Küçük kalbi yaşadığı bu heyecana dayanamayan Bilge fenalaşır ve bayılır. Orada iş görüşmesinde olan Timuçin onu hastaneye götürür. Hastanede yapılan tetkiklerde Bilge ile ilgili kötü bir sürpriz ortaya çıkar. Timuçin, Bilge’nin durumunu Elif’e söylemek zorundadır. Cansu ve Bilge eve ablalarının yanına dönerler. Yaklaşan tehlikeden habersiz olan Yeliz halasında kalmaya inat eder.  

Asi’de muhteşem sezon finali
Asi, Demir’den duydukları karşısında yıkılır. Söylediği yalanın yarattığı kötü sonuçları düzeltmek için adım atmaz. Asi’ye göre Demir kendi seçimini yapmıştır. Demir ise Ekrem’e verdiği sözü yerine getirecek ve Zeynep’le en kısa zamanda nişanlanacaktır. Ancak bu nişan tamamen Zeynep’le yapılmış bir sözleşmeden ibarettir. Bu nişanlılık anlaşması Zeynep ve Demir arasında gizli kalacaktır. Demir’in nişanlanmasına başta Melek ve Kerim olmak üzere herkes karşıdır. Demir’in artık kendi yolundan gittiğini anlayan Asi, Ali’nin evlenme teklifini gönülsüz bir şekilde kabul eder. Her ne kadar Asi ve Demir birbirinden vazgeçmiş gibi görünseler de yakınları bu ayrılığı engellemek için ellerinden geleni yapacaklardır. Demir, Asi’nin kendisine söylediği evlilik yalanını öğrenecek mi? Asi, Demir’in anlaşmalı bir nişan yaptığını anlayacak mı?

Ferhunde’yi, Levent Tuncel ile yakalayan Hayriye Hanım, evde fırtınalar estirir. Ok yaydan çıkmış, Ferhunde için dönüş yolu kapanmıştır. Şimdi yapılacak tek şey uygun bir şekilde Şevket’e Ferhunde’nin kendisini aldattığını söylemektir.Şevket ise artık karar verme zamanının geldiğini anlar. Ferhunde’yi herkesten çok iyi tanıyan Şevket, büyük bir felaketin sinyallerini almaya başlamıştır.Ali Rıza Bey ve Ferhunde’nin yüzleşmesi büyük olay olacaktır.Ali Rıza Bey ve Hayriye Hanım, Şevket’le görüşmek ve Ferhunde’nin ihanetini anlatmak için cezaevine gittiklerinde Leyla ve Necla için de kader büyük bir oyun hazırlamaktadır.